نشریۀ «زی» …
«زی» یک محفل کاغذی-مجازی است؛ دایره‌ای از دانشجویان علاقه‌مند به علوم انسانی سلامت که می‌کوشد به شبکه‌ای از اندیشمندان و علاقه‌مندان این حوزه بدل شود. دانشجویان با ورود به دنیای علوم انسانی سلامت گمشده‌ای را خواهند یافت و فهم عمیق‌تری از رشته و حرفۀ خود به دست می‌آورند. ازاین‌رو، زی می‌کوشد تعاریف رایج و پذیرفته‌شدۀ پزشکی، سلامت و علوم مربوطه را به چالش کشیده و پیوند سلامت را با زیبایی‌شناسی ادبیات، فلسفه، اخلاق و سایر زمینه‌ها، نه در حد افزونه‌هایی به علم پزشکی، بلکه به‌عنوان جزئی درونی و لاینفک از آن، تفسیر کند.
زی نشریه‌ای علمی-ترویجی است؛ می‌کوشد از شبه علم و مطالب زرد دوری کند و درعین‌حال، تنها به مقالات علمی و بررسی آن‌ها بسنده نخواهد کرد. زی نگاهی همه‌جانبه و مستقل دارد، از چالش نمی‌ترسد و از حاشیه اجتناب می‌کند. زی در سکون و خلاء نیست؛ فرزند زمانه خود و پویا است و هرچند صنفی نیست، اما جامعه‌اش را می‌بیند و به آن واکنش نشان می‌دهد. زی اگرچه می‌آموزاند، ولی معلم نیست؛ هرچند واژگان و مفاهیم را توضیح می‌دهد، اما دانش‌نامه نیست؛ و با اینکه از داستان‌ها صحبت می‌کند، لكن قصه‌گو نیست.
«زی» در چه حوزه‌هایی فعالیت می‌کند؟
زی بر یک طبل خاص نمی‌کوبد، تک‌صدا نیست و تلاش می‌کند فضای موجود در ذهن‌های غالباً تک‌سویۀ دانشجویان و حرفه‌مندان سلامت را به چالش بکشد؛ چرا که شفابخشی و سلامت در ذات، مفهومی چندبعدی است. زی به تمام حیطه‌های علوم انسانی سلامت نگاهی دارد: فلسفۀ پزشکی و اخلاق پزشکی محوریتی غیرقابل‌انکار در «زی» دارند؛ زیبایی‌شناسی، هنر و ادبیات برای سلامت معناساز و تاریخ پزشکی برای آن هویت‌ساز است. جامعه‌شناسی سلامت و حقوق سلامت نگاه ما را به وجهی دیگر از سلامت انسان، یعنی اجتماع می‌کشاند. باستان‌شناسی، روان‌شناسی، انسان‌شناسی، اقتصاد آموزش، دین‌شناسی و سیاست نیز هرکدام ارتباطی ناگسستنی حقیقی و همیشگی با سلامت دارند. زی می‌کوشد در حد توان خود به این حوزه‌ها بپردازد. زی، نگاهی را از هر یک از این‌ها به موضوع موردبحث و همچنین دیگری معطوف می‌کند تا هر حیطه را از نگاه حیطۀ دیگر دریابیم.
«زی» را چه کسانی می‌نویسند و می‌سازند؟
زی توسط جمعی از دانشجویان دغدغه‌مندْ نوشته، ساخته و پرداخته می‌شود. زی به‌عنوان نشریه‌ای دانشجویی در دانشگاه علوم پزشکی ایران با صاحب امتیازی انجمن علمی دانشجویی اخلاق پزشکی ثبت شده، اما با ماهیت گفت‌وگو و تلاشی مشترک میان دو دانشگاه ایران و کرمانشاه آغاز شده است. زی تلاش می‌کند محفل خود را وسیع‌تر کند. زی را دانشجویانی که علاقه و مطالعۀ عمیقی داشته، چندی‌ست در این حیطه‌ها فعالند و بعضاً از مدال‌آوران المپیاد مطالعات علوم انسانی سلامت وزارت بهداشت هستند، می‌سازند و اساتید دانشگاه، صاحب‌نظران و پزشکان از نویسندگان ثابت یا میهمان زی و همراهان ارزشمند این محفل‌اند.
دست‌اندرکاران زی، هیچ چشم‌داشت مالی ندارند و زی هرچند از لحاظ ساختاری به دانشگاه وابسته است، اما استقلال مالی و فکری خود را حفظ می‌کند. زی حمایت مالی می‌پذیرد تا برنامه‌هایش را ادامه دهد و آن‌ها را گسترده‌تر کند.
زی تنها از نویسندگانش تشکیل نشده است؛ این محفل و خانوادۀ بزرگ، برای پابرجا ماندن به افراد پیگیر و علاقه‌مندی نیاز دارد که داوطلبانه بنویسند، نوشته‌ها را ویراست و پیگیری کنند، طراحی گرافیکی انجام دهند و در بخش‌های اجرایی آن نظیر روابط عمومی و… حضور داشته باشند. اما با همۀ این اوصاف، زی بدون مخاطب کامل نیست؛ مخاطب، عضوی از این خانوادۀ بزرگ است که زی در گفت‌وگوی با او، کامل شده و به تکامل می‌رسد.
«زی» چه قالب انتشاری دارد و چگونه با مخاطبانش ارتباط برقرار می‌کند؟
زی در سال نخست فعالیت خود به‌عنوان یک نشریۀ کاغذی منتشر می‌شد، اما هم‌اکنون، مطالب زی در دو بستر مجازی (به‌صورت پیوسته) و کاغذی (به‌صورت فصلنامه شامل گلچینی از نوشتارهای هر فصل که در وبسایت منتشر شده‌اند) منتشر می‌شود. زی تلاش می‌کند تا همواره پاسخگوی علاقه‌مندانش باشد و به پیام‌ها، ایمیل‌ها و تقاضاهای خوانندگانش پاسخ دهد. زی تلاش می‌کند از دو بعد کاغذ فراتر رفته و با برگزاری رویدادها، نشست‌های هم‌اندیشی، باهم‌خوانی و بحث و همچنین تولید محتواهای چندرسانه‌ای، به شکلی گسترده‌تر خوانده، دیده و شنیده شود.
مخاطبین «زی» چه کسانی‌اند؟
مخاطبین زی، می‌توانند تمام کسانی باشند که در حرفه‌های سلامت مشغول به کارند؛ اما دانشجویان علاقه‌مند به مطالعات علوم انسانی سلامت -از هر رشته و مقطعی- بیشترین بهره را از این نشریه خواهند برد. دانشجویان پزشکی، پرستاری، پیراپزشکی و… به همراه اساتیدی که در زندگی حرفهای یا آکادمیک خود با این مباحث برخورد دارند، خوانشی بهتر از مطالب خواهند داشت و حرفهای زیادی نیز برای گفتن خواهند داشت. زی تلاش می‌کند تا مطالبی با سطح‌های مختلف و موضوعات مختلف داشته باشد تا هر کسی با هر سطحی از دانش، بتواند مطلبی درخور بیابد. زی می‌کوشد تا میخ‌هایی بر دیوار ذهنمان بکوبد تا آويختن قاب‌های تفکر به آن‌ها ساده‌تر باشد.