(1) «قهرمانان سلامت»؛
مسائل پیرامون تمرکز رسانه بر اعمال قهرمانانۀ کارمندان مراقبت سلامت در پاندمی کووید-19
نویسنده: Caitriona L. Cox، موسسه مطالعات بهبود مراقبت سلامت، کمبریج
نام ژورنال: British Medical Journal of Medical Ethics | از اینجا بخوانید
در طی پاندمی کووید-۱۹، رسانه‌ها مکرراً از کارمندان مراقبت سلامت به علت عمل «قهرمانانۀ» ایشان قدردانی کرده‌اند. اگرچه بی‌تردید این قدردانی مورد تحسینِ بسیاری قرار گرفته است، باید در استفادۀ بیش‌ازحد از واژۀ “قهرمان” در این مباحثات احتیاط کنیم. چالش‌هایی که کارمندان مراقبت سلامت درحال‌حاضر با آن‌ها مواجه می‌شوند، به‌طور قابل‌ملاحظه‌ای شدیدتر از فعالیت عادی‌شان است و قابل‌درک است که زبان قهرمانانه به‌منظور تمجید از اعمال آن‌ها مورد استفاده قرار گرفته است. بااین‌حال، این زبان می‌تواند پیامدهای احتمالیِ منفی داشته باشد. در اینجا، من به این خواهم پرداخت که اعمال قهرمانانه چیستند و چرا امروزه برای کارمندان مراقبت سلامت به کار می‌روند و سپس، برخی مسائل مرتبط با این روایت قهرمانانه را که هم‌اکنون مورد توجه رسانه‌هاست، تشریح می‌کنم. کارمندان مراقبت سلامت وظیفۀ درمانِ آشکار و محدود در پاندمی کووید-۱۹ بر عهده دارند که می‌تواند ریشه در قرارداد اجتماعی گسترده داشته باشد و قویاً با وظایف متقابل مشخصی که جامعه در قبال ایشان دارد در ارتباط است. من استدلال می‌کنم که روایت قهرمانانه می‌تواند آسیب‌زا باشد؛ زیرا بحث معنادار پیرامون محدودیت‌های این وظیفۀ درمان را خدشه‌دار می‌کند. این روایت قهرمانانه در تصریح اهمیت اعمال متقابل از سوی جامعه ناتوان است و این معنای ضمنی را در ذهن متبادر می‌سازد که تمام کارمندان مراقبت سلامت باید قهرمانانه عمل کنند و بدین طریق می‌تواند منجر به اثرات منفی روان‌شناختی بر کارمندان گردد. من نتیجه خواهم گرفت که به‌جای استفاده از زبان قهرمانانه برای تمجید از کارمندان مراقبت سلامت، باید به‌عنوان یک جامعه، بررسی کنیم که وظایف کارمندان مراقبت سلامت در این پاندمی چیست و چگونه می‌توانیم آن‌ها را در تحقق این وظایف حمایت کنیم.
(2) معرفی شمارۀ جولای 2020 ژورنال اخلاق انجمن پزشکی آمریکا؛ «طنز در مراقبت سلامت»
نام ژورنال: AMA Journal of Ethics | از اینجا بخوانید
مطابق نظر فلاسفۀ طنز (Humor)، تجربیات «خنده‌دار» می‌توانند ما را از تنش روانی آزاد سازند، احساس برتری ما نسبت به دیگران را بیان کنند یا تلاش ما برای وفق پیدا کردن با امری ناخواسته را برملا سازند. کمدی، هنر خلق امور طنزآمیز است. به باور برخی از افراد ناخوشی و آسیب، امور طنزآمیزی نیستند و برای دیگران، مسائل خنده‌دار بسیاری درمورد آن‌ها وجود دارد. این تناقضات، موضوع شمارۀ جولای ژورنال اخلاق انجمن پزشکی آمریکاست. در بخشی از سرمقالۀ این شماره می‌خوانیم: «من صحنه‌ای را دیدم که بیماری بر سر یک پزشک فریاد می‌کشید و همان پزشک بعدتر سرووضع آن بیمار را مورد تمسخر قرار می‌داد. اعضای یک تیم مشاوره، متخصصین دیگر را به‌خاطر پرسیدن سؤالات «احمقانه» مسخره می‌کنند. … همین‌طور در کتاب «شوخ‌طبعی در پزشکی» به داستانی اشاره می‌کند که رزیدنت‌های بخش اورژانس پس از عدم موفقیت در عملیات احیای موتورسواری که در حین آوردن پیتزایی که همین رزیدنت‌ها سفارش داده بودند دچار سانحه شده بوده، سخنان طعنه‌آمیزی ردوبدل می‌کردند که باید چقدر به او انعام بدهند.» این شماره به بررسی جنبه‌های اخلاقی، حقوقی، هنری و اجتماعی طنز در پزشکی می‌پردازد.
(3) همبستگی و مشارکت جمعی در پژوهش‌های سلامت جهانی
نویسندگان: Bridget Pratt، Phaik Yeong Cheah، Vicki Marsh
نام ژورنال: American Journal of Bioethics | از اینجا بخوانید
مشارکت جمعی (Community Engagement) در پژوهش‌های سلامت جهانی اهمیت ویژه‌ای یافته است. چند هدف اخلاقی -از نظر ارزش‌های ابزاری، ذاتی و تحول‌آفرین- به پژوهش در حوزۀ سلامت جهانی نسبت داده شده است. این مقاله، بر یک ارزش تحول‌آفرین (که ارزشی است که به نیک‌زیستی اکثریت جامع منجر می‌شود) دیگر تأکید می‌کند که کمتر به ارتباط آن با مشارکت اشاره شده، اما ارزشی بسیار مرتبط به نظر می‌رسد: اتحاد (Solidarity). هر دوی این ارزش‌ها در پی برقراری روابط و ایجاد ارتباط میان گروه‌هایی می‌باشند که از یکدیگر فاصله دارند. در این مقاله، نخست استدلال می‌شود که اتحاد باید به‌عنوان یکی از اهداف اخلاقیِ مشارکت جمعی در پژوهش سلامت جهانی شناخته شود. همچنین تصدیق می‌کند که در طول زمان مشارکت جمعی می‌تواند مبانی روابط متحدانه -شامل تخیل اخلاقی، شناخت، فهم و همدلی- را میان پژوهشگران و اعضای جامعه ایجاد کند. این مقاله با استفاده از مفاهیمی که امروزه از تفاسیر اتحاد وجود دارد، اندیشه‌هایی مقدماتی دربارۀ اینکه چه کسانی باید در همبستگی مشارکت داده شوند و چگونه باید این مفهوم را به پیش برد، ارائه می‌دهد. رویکرد پیشنهادی با روند فعلی مشارکت جمعی در پژوهش سلامت جهانی مقایسه می‌شود و در نهایت، به‌صورت مجمل به این نکته پرداخته خواهد شد که مشارکت جمعیِ متحدانه چگونه می‌تواند بر نحوۀ انجام پژوهش در حیطۀ سلامت جهانی اثر بگذارد.
(4) چالش‌های اخلاقی پدیدۀ فرار مغزها در ارائه‌دهندگان مراقبت سلامت
نویسندگان: Faith Atte (استادیار پرستاری، دانشگاه ویلیام پترسون، نیوجرسی، آمریکا)
نام ژورنال: Clinical Ethics | از اینجا بخوانید
مهاجرت حرفه‌مندان مراقبت سلامت به علت اثرات جبران‌ناپذیر آن بر مردمی که در کشور مبدأ رها می‌شوند، غالباً در میان متخصصین اخلاق، سیاست‌مداران و قانون‌گذاران کشورهای مبدأ و مقصد مهاجرت مباحثات اخلاقی فراوانی را پدید می‌آورد. تصمیم این حرفه‌مندان متخصص برای ترک کشور اصلی در جست‌وجوی شغل‌های بهتر، پدیده‌ای را به وجود آورده است که تحت عنوان «فرار مغزها» شناخته می‌شود. با وجود آنکه مهاجرت کارکنان سلامت موجب کامیابی میلیون‌ها انسان در سطح جهان می‌شود، از سوی دیگر افراد زیادی را نیز ناامید می‌کند؛ بنابراین هنگامی که بحث به فرار مغزها و توزیع عادلانۀ سلامت و حرفه‌مندان مراقبت سلامت می‌رسد، سؤالاتی پیرامون عدالت جهانی مطرح می‌گردد.
(5) آنتی‌بادی به‌مثابۀ وجه رایج: پاسپورت طلایی در دوران کووید-19
نویسندگان: Katrina A. Bramstedt (آژانس یکپارچه‌سازی تحقیقات لوکسامبورگ، لوکسامبورگ)
نام ژورنال: Clinical Ethics | از اینجا بخوانید
به علت پاندمی کووید-19، اقتصاد شکننده، محدودیت‌های مسافرتی و اضطراب همگانی، مفهوم آنتی‌بادی به‌مثابۀ «نشانگر ایمنی» یا «پاسپورت» در حال تسخیر جهان است. مسائل اخلاقی و علمی بی‌شماری مفهوم پاسپورت بر مبنای آنتی‌بادی را مخدوش می‌کند؛ بااین‌حال، می‌توان آنتی‌بادی را به‌عنوان وجه رایجی برای مجوز تردد مردم و احیای اقتصاد جهانی در نظر گرفت. درست همان‌گونه که وجه رایج اقتصادی قابل‌جعل است، احتمال پاسپورت‌های جعلی بر مبنای آنتی‌بادی نیز وجود دارد. این مقاله به بررسی جنبه‌های علمی، اخلاقی، دزدی هویت و همچنین مسائل سوگیری و تبعیضی که می‌تواند «پاسپورت طلایی» دوران پاندمی را درگیر کند، می‌پردازد.
